คำสอนแลกความฝัน สายธารพระเมตตา ที่ยังคงสถิตในใจราษฎรหลังขุนเขา

          ท่ามกลางผืนป่าทุ่งใหญ่นเรศวร “บ้านไล่โว่” อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี คือชุมชนชายขอบที่ตั้งอยู่บนเส้นทางทุรกันดาร ทว่าในปี พ.ศ. 2562 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ได้ทรงแสดงพระวิริยอุตสาหะอันยิ่งใหญ่ เสด็จพระราชดำเนินไปทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจ ณ โรงเรียนบ้านกองม่องทะ สาขาบ้านไล่โว่ เพื่อทรงยกระดับคุณภาพชีวิต การศึกษา และสาธารณสุข โดยทรงตรากตรำพระวรกายผ่านดินโคลนอันยากลำบากอย่างไม่ย่อท้อ สะท้อนถึงพระราชหฤทัยที่มุ่งมั่นในการบำบัดทุกข์บำรุงสุข เพื่อให้ราษฎรในพื้นที่ห่างไกลที่สุดได้รับโอกาสอย่างเท่าเทียมและยั่งยืน

          ในการเสด็จพระราชดำเนิน ครั้งนั้นพระจริยวัตรอันงดงามและไม่ถือพระองค์ได้ประจักษ์ชัด เมื่อ “น้องคอปเตอร์” เด็กชายชาวเขาวัย 2 ขวบ วิ่งเข้าไปเฝ้าทูลละอองพระบาทด้วยความไร้เดียงสาและชี้ชวนดูเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่ง พระองค์ทรงหยุดรับฟังด้วยรอยแย้มพระสรวลอันอ่อนโยน แล้วตรัสถามว่า “อยากนั่งหรือ?” พร้อมประทานกุศโลบายส่งเสริมการเรียนรู้ว่า หากนับเลข 1 ถึง 10 ได้ จะทรงพาขึ้นบิน และเมื่อเด็กน้อยทำสำเร็จ พระองค์ก็ทรงรักษาคำมั่นด้วยการอุ้มน้องคอปเตอร์ขึ้นประทับเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งชมทัศนียภาพเหนือหมู่บ้าน นับเป็นพระเมตตาอันไร้ขีดจำกัดที่ทรงใส่ใจเด็กรุ่นเยาว์อย่างใกล้ชิด

          ปัจจุบัน หมวกพระราชทานและภาพถ่ายประวัติศาสตร์นั้นยังคงถูกเก็บรักษาไว้ในตำแหน่งที่สูงที่สุดของบ้าน คุณแม่แสงรายา โสภาปัจจุสมัย เล่าด้วยความตื้นตันว่า ทุกครั้งที่มองภาพเหตุการณ์นั้น พระบารมีของพระองค์ยังคงเป็นศูนย์รวมจิตใจและเป็นพลังให้ครอบครัวมุ่งมั่นทำความดี พระราชกรณียกิจของพระองค์จึงทรงคุณค่าอย่างอเนกอนันต์ เพราะมิใช่เพียงการตรวจเยี่ยมตามหน้าที่ แต่คือการพระราชทานความหวังและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ทรงชุบชูหัวใจให้กลุ่มชาติพันธุ์ตระหนักว่า พวกเขาไม่เคยถูกทอดทิ้งให้อยู่หลังขุนเขา

          แม้วันนี้พระองค์จะเสด็จสู่สวรรคาลัยแล้ว แต่พระอัจฉริยภาพและพระจริยวัตรนี้ จะยังคงสถิตเป็นต้นแบบแห่งการอุทิศตนเพื่อส่วนรวมกลางผืนป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ทรงเป็นประจักษ์พยานอันยิ่งใหญ่ว่า การมองเห็นและรับฟังผู้อื่นด้วยหัวใจอันบริสุทธิ์ สามารถแปรเปลี่ยนเป็นพลังใจในการดำเนินชีวิตของมนุษย์ได้อย่างไม่มีวันเสื่อมคลาย ปวงข้าพระพุทธเจ้าน้อมสำนึกในพระกรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ และขอน้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย ด้วยความจงรักภักดีและชื่นชมในพระบารมีตราบนิรันดร์