”ใครคือผู้ที่กำลังญีฮาด? ผู้ที่ญีฮาดคือผู้ที่กำลังต่อสู้กับตัวเอง ต่อสู้กับกิเลส ความโลภ ด้วยความพยายามอย่างเต็มที่ เพราะนี่คือญีฮาดใหญ่และคือญีฮาดแรกที่ต้องทำ“

          ตอนหนึ่งในคำกล่าวบรรยายของ Habib Jindan bin Novel ในกิจกรรมมหกรรมบรรยายธรรม 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ต.กายูบอเกาะ อ.รามัน จ.ยะลา

          โดยสอดคล้องกับหลักคำสอนโดยแท้จริงที่ถูกต้องตามหลักคำสอนของอิสลาม ที่ว่าการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่การเผชิญหน้ากับศัตรูภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่คือการเอาชนะ “ตัวตนด้านลบ” ของตนเอง การควบคุมหัวใจให้ยืนหยัดอยู่ในความถูกต้อง (อยู่ในหลักความดี ไม่สร้างความเดือดร้อนต่อใคร) แม้ในยามที่ไม่มีใครมองเห็น

ฮาดิษบทหนึ่งได้กล่าวถึงความหมายของผู้ที่ต่อสู้ในหนทางของพระเจ้าไว้ว่า “ผู้ที่ต่อสู้ (มุญาฮิด) คือผู้ที่ต่อสู้กับตัวเอง เพื่อเชื่อฟังอัลลอฮ์” หรือที่มักเรียกกันว่า”ญีฮาดใหญ่”(การต่อสู้กับอารมณ์ใฝ่ต่ำ)

(บันทึกโดยอิมาม อัต-ติรมิซีย์ , หะดีษเลขที่ 1621)

          ซึ่งฮาดิษบทนี้สอดคล้องกับคำสอนในอัล-กุรอาน ที่เน้นการพัฒนาตนเองและความยำเกรงต่อพระเจ้า “และบรรดาผู้ต่อสู้ดิ้นรนในทางของเรา แน่นอนเราจะชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องแก่พวกเขาสู่ทางของเรา และแท้จริงอัลลอฮฺทรงอยู่ร่วมกับผู้กระทำความดีทั้งหลาย”

(ซูเราะห์ อัล-อันกะบูต 29:69)

          นักวิชาการอิสลามอีกหลายท่าน ได้อธิบายว่า “การขัดเกลาจิตใจ (ตัซกียะฮ์) และการควบคุมตนเอง คือรากฐานสำคัญของการเป็นมุสลิมที่สมบูรณ์”

          ดังนั้น “ญีฮาด” ที่แท้จริง เริ่มต้นจากภายใน ไม่ใช่ภายนอก” เริ่มจากการชนะใจตัวเอง ก่อนจะไปเปลี่ยนแปลงสิ่งอื่นเพราะในท้ายที่สุดผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่ผู้ที่ชนะใครแต่คือผู้ที่ชนะ “ตัวเอง”

          อย่างไรก็ตาม คำว่า “ญีฮาด” ได้ถูกบางกลุ่มนำไปใช้ในทางที่คลาดเคลื่อนจากหลักคำสอนของอิสลาม โดยเฉพาะการตีความให้หมายถึง “การใช้ความรุนแรง” หรือ “การต่อสู้ด้วยอาวุธ” เพียงด้านเดียว โดยละเลยเงื่อนไข ขอบเขต และจริยธรรมที่เข้มงวดในหลักศาสนา

          ในบริบทของพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย เช่น ยะลา ปัตตานี และนราธิวาส ก็มีคนบางกลุ่มหยิบยก อ้างคำว่า “ญีฮาด” เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการใช้ความรุนแรง ซึ่งในความเป็นจริง การกระทำที่ทำให้ผู้บริสุทธิ์เดือดร้อน หรือสร้างความเสียหายต่อสังคมโดยรวม ขัดแย้งอย่างชัดเจนกับหลักคำสอนของอิสลาม

          นักวิชาการอิสลามจำนวนมากได้ย้ำว่า

   – การทำร้ายผู้บริสุทธิ์เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างเด็ดขาด

   – การก่อความวุ่นวาย (ฟะซาด) บนแผ่นดิน เป็นสิ่งที่อัลลอฮฺทรงตำหนิอย่างรุนแรง

   – การใช้กำลังในอิสลามมีเงื่อนไขเฉพาะ และไม่ใช่หน้าที่ของปัจเจกบุคคลจะตัดสินเอง

          ดังนั้น การนำคำว่า “ญีฮาด” ไปใช้เพื่อสนับสนุนความรุนแรง การแบ่งแยก หรือการสร้างความเกลียดชัง จึงเป็นการบิดเบือนความหมายของศาสนา และอาจนำไปสู่ความเข้าใจผิดทั้งในหมู่มุสลิมและผู้ที่ไม่ใช่มุสลิม(นำไปสู่การสร้างความเสียหายต่อศาสนา)

          ในทางตรงกันข้าม แนวทางที่ถูกต้องของ “ญีฮาด” ตามคำสอนอิสลาม คือการพัฒนาตนเองให้เป็นคนดี มีความยุติธรรม อดทน และไม่สร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น ซึ่งสอดคล้องกับหลัก “รอฮ์มะฮ์” (ความเมตตา) ที่ศาสนาอิสลามต้องการให้มนุษย์ปฏิบัติต่อกัน

แม่ทัพภาคที่ 4

กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า